Dan pobede – u Srbiji desničarsko ludovanje
Podsetimo se na početku nekih istorijski činjenica o Drugom svetskom ratu. U borbama protiv fašista u Drugom svetskom ratu poginulo je 8,6 miliona Crvenoarmejaca, 305 000 jugoslovenskih partizana, 300 000 američkih vojnika i 270 000 britanskih vojnika. Dakle najveće žrtve posle boraca Crvene Armije podneli su borci partizanskih jedinica u Jugoslaviji. Ma ko šta danas pričao ili pisao, partizanski pokret je bio jedini antifašistički pokret u Jugoslaviji. Partizanske jedince su formirane u svim delovima Jugoslavije, a komunisti su bili najhrabriji borci i činili su gotovo celokupni komandni kadar. Bez pomoći sa strane nanosili su ozbiljne gubitke fašistima i njihovim slugama. U borbama sa daleko moćnijim i bolje opremljenim neprijateljem partizanski pokret je rastao da bi nakraju rata sa 800 000 vojnika bio četvrta vojna sila na savezničkoj strani. Partizani su jedini u Evropi sami oslobodili zemlju od fašističkog okupatora i domaćih izdajnika. Moramo ipak da pomenemo da je deo jedinica Crvene Armije u pohodu na Berlin u jesen 1944. godine prošao kroz sever Srbije i u sadejstvu sa partizanima ubrzao oslobođenje Beograda i Vojvodine. Zaključak se izvodi sam po sebi – Jugoslaviju, a samim tim i Srbiju, oslobodila je Narodnooslobodilačka vojska Jugoslavije, uz delimičnu i ograničenu pomoć Crvene Armije.
Četnici su bili saradnici okupatora, a nedićevci i ljotićevci su bili kvislinzi. To dokazuju dokumenti, kako iz naših, tako i iz savezničkih i nemačkih arhiva. Oni su se borili na strani okupatora.
Šta se danas dešava u Srbiji? Potpuna zamena teza – oslobodioci su zločinci, a saradnici i sluge okupator su “dobri momci”. Taj narativ forsira izdajnička naprednjačka vlast, a od njih su i gori oni koji pripadaju desničarskoj kobajagi opoziciji – ološ iz POKS i njima slični.
U tom kontekstu se u Srbiji realizuje i manifestacija pod nazivom “Besmrtni puk”. U Rusiji u toj manifestaciji učestvuju potomci pripadnika Crvene Armije koji su se borili protiv fašista. Kod nas je to poprimilo sasvim drugi značaj. Pored dela dobronamernih građana, koji slede iste vrednosti kao što je to u Rusiji, najveći deo učesnika “Besmrtnog puka” u Srbiji čine pripadnici ekstremno desničarskih organizacija, koji nose četnička obeležja, od kokarde do mrtvačke glave sa ukrštenim kostima, i koji nemaju pojma šta Dan pobede označava. Svi su oni poštovaoci “lika i dela” Draže Mihailovića, Milana Nedića i Dimitrija Ljotića, najvećih izdajnika srpskog naroda. U njihovim primitivnim mozgovima, oni vide priliku da prikažu svoju privrženost Putinu i današnjoj Rusiji, što apsolutno nije smisao ovog velikog praznika. Oni se na ovaj način izruguju slobodarskim tradicijama srpskog naroda. Da ne pominjemo da niko iz vrha izdajničke naprednjačke vlasti nije bio prisutan na obeležavanju Dana pobede, što je ogromna sramota, kao i to da niko nije održao prigodan govor. Politički sin četničkog trbuhozborca Šešelja, Aleksandar Vučić za polaganje venaca odredio je četnikušu u vidu ministarke Milice Đurđević Stamenkovski dok je tzv socijaliste Ivice Dačića predstavljao Dušan Bajatović koji je utočište našao u obližnjoj kafani.
Sve to govori da nema određenog ruskog uticaja, da se u Srbiji Dan pobede ne bi ni obeležavao.
Na sreću, pored nas članova partije Komunisti Srbije, polaganju venaca na spomen obeležju oslobodiocima Beograda i odavanju počasti borcima koji su dali svoj život za slobodu, prisustvovali su i pripadnici ostalih komunističkih i njima bliskih organizacija.
Na kraju, jedini koji u obeležavanju Dana pobede treba da učestvuju, ili da prisustvuju, su oni građani Srbije ili naši gosti, koji slede svetle tradicije Narodnooslobodilakog pokreta Jugoslavije. Ostalima tu nije mesto.
SMRT FAŠIZMU – SLOBODA NARODU!
